บทที่ 41 41 เครียดคูณสอง

“หนึ่ง สอง สาม......” เสียงนับเลขยานคางอย่างจงใจดังขึ้นจากโต๊ะฝั่งตรงข้าม ทำเอาบัวชมพูต้องเงยหน้าขึ้นมาค้อนขวับทันที

“อะไรคะพี่เลมอน” บัวชมพูเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนอกอ่อนใจ ปนความหงุดหงิดระคนเหนื่อยล้า

“จะอะไรซะอีกก็เสียงถอนหายใจของเธอไงยะ ฉันนั่งอยู่ตรงนี้ ได้ยินเสียงเธอถอนหายรอบที่สามแล้วจ้ะสาว....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ